مذهبی

شک بعد از محل در نماز

شک بعد از محل در نماز

همه مراجع: شک بعد از محل، مانند آن است که در حال خواندن سوره، شک کند «حمد» را خوانده یا نه؛ در رکوع شک کند سوره را خوانده یا نه؛ در سجده شک کند رکوع را انجام داده یا نه؛ بعد از سلام شک کند تشهد را خوانده یا نه و… در تمام این موارد نباید به شک خود اعتنا کند؛ بلکه باید نماز را ادامه دهد و نماز صحیح است.

منبع: توضیح‏ال مسائل مراجع، م 9 – 1168؛ آیت‏الله نورى،توضی ح‏المسائل، م 1170

نوشته شک بعد از محل در نماز اولین بار در میهن فال | مرجع سرگرمی و فال و طالع بینی پدیدار شد.

فضیلت اجتناب از مال حرام

فضیلت اجتناب از مال حرام

ضد عدم اجتناب از مال حرام، اجتناب و احتراز از آن است. و آن یک معنی ورع است. و معنی دیگر آن، نگاه داشتن خود است از مطلق معاصی. و منع نفس، از هر چه سزاوار نیست. و تقوی نیز با ورع، یک معنی دارد. و آن نیز بر دو معنی اطلاق می شود. پس ضد گرفتن مال حرام، ورع و تقوی است، به یک معنی که معنی اخص باشد و اما ورع و تقوی به معنی اعم، ضد معصیت است. و به هر حال شبهه نیست در اینکه ورع و تقوی، اعظم بواعث نجات، و عمده چیزی است که آدمی را به سعادات می رساند.

از حضرت پیغمبر – صلی الله علیه و آله – مروی است که: «هر که ملاقات کند خدا رادر حالتی که از اهل ورع باشد، خدای – تعالی – به او عطا می فرماید کل ثواب اسلام را». (1)

و در بعضی از کتب سماویه وارد است که: «حق – تعالی – فرمود که: اما اهل ورع رامن شرم می کنم که محاسبه ایشان را بکشم. (2)

و از حضرت امام محمد باقر – علیه السلام – مروی است که: «نیست شیعه ما مگرکسی که پرهیزکاری را شعار خود کند. و خدا را اطاعت کند. پس بپرهیزید و عمل کنیدبه جهت امید آنچه در نزد خداست. نیست در میان خدا و میان کسی خویشی و قرابتی، دوست ترین بنده در نزد خدا پرهیزکارترین و مطیع ترین ایشان است». (3)

و حضرت صادق – علیه السلام – فرمود: «کسی نمی رسد به آنچه در نزد خداست، مگر به ورع». (4)

و فرمود: «به درستی که: خدا ضامن شده است از برای کسی که بپرهیزد از معصیت او، اینکه او را از حالتی که مکروه دارد نقل کند به آن حالی که دوست دارد. و روزی او رابرساند از جائی که گمان نداشته باشد». (5)

و فرمود: «عمل کم با تقوی، بهتر است از عمل بسیار بدون تقوی». (6)

و نیز از آن حضرت مروی است که: «خدای – تعالی – هیچ بنده ای را نقل نکرد ازذلت معاصی به عزت تقوی، مگر اینکه او را بی مال غنی گردانید. و بی عشیره و قبیله عزیز کرد. و بی گشاده روئی به دلها نزدیک گردانید». (7)

و از آنجا که خوردن مال حرام، و احتراز نکردن از آن، باعث هلاکت، و وصول به سعادت، موقوف به تقوی و ورع بود و آدمی که در دنیا هست محتاج به خوراک وپوشاک و مسکن و ماوی بود، اخبار بسیار در فضیلت تحصیل مال حلال وارد شده.

حتی اینکه حضرت رسول – صلی الله علیه و آله – فرمود که: «طلب حلال، واجب است بر هر مرد مسلم و زن مسلمه». (8)

«و هر که داخل شب شود در حالتی که خسته باشد به جهت طلب حلال، داخل شب شده است آمرزیده». (9)

و فرمود که: «عبادت، هفتاد جزء است، و افضل همه اجزاء، طلب حلال است». (10)

و در حدیثی دیگر وارد است که: «عبادت، ده جزء است، نه جزء آن در طلب حلال است». (11)

و فرمود که: «هر که از رنج دست خود بخورد چون برق خاطف از صراط بگذرد». (12)

«و هر که از رنج دست خود بخورد خدا به نظر رحمت به او نظر می کند، و هرگز اورا عذاب نمی کند». (13)

«و هر که از رنج دست خود بخورد خدا درهای بهشت را بر روی او می گشاید، تا ازهر دری که خواهد داخل بهشت شود». (14)

«و هر که از رنج دست خود بخورد روز قیامت در شمار پیغمبران خواهد بود، و اجر پیغمبران خواهد گرفت». (15)

«و حضرت رسول – صلی الله علیه و آله – هرگاه مردی را می دید و او را از او خوش می آمد می فرمود: آیا کسبی دارد؟ پس اگر می گفتند نه می فرمود از چشم من افتاد.

عرض می کردند: به چه سبب؟ می فرمود که: چون مؤمن را کسبی نباشد به دین خود مدارا و معاش می کند». (16)

و از آن حضرت مروی است که: «هر که چهل روز حلال بخورد خدای – تعالی – دل او را روشن می کند، و چشمه های حکمت را از دل او بر زبانش جاری می سازد». (17)

روزی بعضی از صحابه از آن جناب طلب کرد که: «از خدا بخواهد او رامستجاب الدعوه نماید. حضرت به او فرمود که: خوراک خود را پاک و حلال کن تادعای تو مستجاب شود». (18)

پی نوشت ها:

1- محجة البیضاء، ج 3، ص 205. و احیاء العلوم، ج 2، ص

2- محجة البیضاء، ج 3، ص 205. و احیاء العلوم، ج 2، ص

3- کافی، ج 2، ص 74، ح

4- کافی، ج 2، ص 76، ح

5- بحار الانوار، ج 70، ص 285، ح 68 – وسائل الشیعه، ج 11، ص 190، ح

6- وسائل الشیعه، ج 11، ص 190، ح

7- بحار الانوار، ج 103، ص 9، ح

8- بحار الانوار، ج 103، ص 2، ح

9- بحار الانوار، ج 103، ص 9، ح

10- بحار الانوار، ج 103، ص 9، ح

11- بحار الانوار، ج 103، ص 9، ح

12- بحار الانوار، ج 103، ص 9، ح

13- بحار الانوار، ج 103، ص 10، ح

14- بحار الانوار، ج 103، ص 10، ح

15- بحار الانوار، ج 103، ص 9، ح

16- احیاء العلوم، ج 2، ص

17- محجة البیضاء، ج 3، ص 204. و احیاء العلوم، ج 2، ص

18- پیش فروش کردن.

کتاب: معراج السعادة / فضیلت اجتناب از مال حرام

نوشته فضیلت اجتناب از مال حرام اولین بار در میهن فال | مرجع سرگرمی و فال و طالع بینی پدیدار شد.

حدیث امروز: سخنانی که پیامبر (ص) درباره جایگاه امام حسین (ع) بیان فرمود

امام جواد علیه‏‌السلام از جدش امام حسین علیه‌‏السلام نقل می‌‏کند که آن حضرت گفت: ابی بن کعب پیش پیامبر خدا صلی الله علیه و آله بود که من وارد شدم، رسول‏ خدا صلی الله علیه و آله به من گفت: آفرین بر تو یا اباعبدالله! ای زینت آسمان‏ها و زمین!

ابی بن کعب به او گفت: یا رسول ‏الله! چگونه جز تو، زینت آسمان‏ها و زمین، تواند بود؟

پیامبر صلی الله علیه و آله گفت: ای ابی! سوگند به آن که مرا به حق پیامبری برانگیخته، به راستی که حسین بن علی، در آسمان بزرگ‏تر از آن است که در زمین شناخته می‌‏شود. هر آینه بر سمت راست عرش خدای عزوجل نوشته شده است: حسین، چراغ هدایت و کشتی نجات، پیشوای نیکی و برکت و عزت و افتخار، و دریای دانش و گنجی است که برای آینده اندوخته شده است.

چرا چنین نباشد که خدای عزیز و جلیل، در پشت او، نسل پاک و پاکیزه و با برکتی را قرار داده است که پیش از آن که آفریده‌‏ای در رحم‏‌های زنان و پشت مردان بوده باشد، یا شب و روزی آفریده شده باشد؛ این نسل آفریده شده بود.

به او (امام حسین علیه‏‌السلام)، دعاهایی الهام شده است که هرگز آفریده‌‏ای، خدا را با آن‏ها نخواند، مگر این که خدای عزوجل وی را با او محشور سازد و در سرای دیگر شفیعش باشد و خدا گره از کارش بگشاید و اندوهش برطرف سازد، قرضش را ادا نماید، مشکلش را آسان گرداند، راهش را هویدا سازد، او را بر خصمش، نیرو دهد و پرده‏‌اش را ندرد….

متن حدیث:

عن محمد بن علی بن موسی، عن أبیه علی بن موسی، عن أبیه موسی بن جعفر، عن أبیه جعفربن محمد، عن أبیه محمد بن علی، عن أبیه علی بن الحسین، عن أبیه الحسین بن علی بن أبی‏طالب علیه‏السلام قال: دخلت علی رسول الله صلی الله علیه و آله و عنده ابی بن کعب. فقال لی رسول الله صلی الله علیه و آله: مرحبا بک یا ابا عبدالله، یا زین السماوات و الأرض. قال له أبی: و کیف یکون یا رسول الله صلی الله علیه و آله زین السماوات و الأرض أحد غیرک؟ قال: یا ابی، والذی بعثنی بالحق نبیا، أن الحسین بن علی فی السماء اکبر منه فی الأرض، و إنه لمکتوب عن یمین عرض الله عزوجل: مصباح هدی، و سفینة نجاة، و إمام خیر، و یمن ، و عز، و فخر، و بحر علم، و ذخر ]فلم لا یکون کذلک؟[ و أن الله عزوجل رکب فی صلبه نطفة طیبة مبارکة زکیة خلقت من قبل أن یکون مخلوق فی الأرحام أو یجری ماء فی الأصلاب أو یکون لیل و نهار. و لقد لقن دعوات ما یدعوا بهن مخلوق إلا حشره الله عزوجل معه و کان شفیعه فی آخرته، و فرج الله عنه کربه، و قضی بها دینه، و یسر أمره، و أوضع سبیله، و قواه علی عدوه، و لم یهتک ستره…

پینوشت: «عیون أخبارالرضا علیه‌السلام، ج ‏1، ص 59»

نوشته حدیث امروز: سخنانی که پیامبر (ص) درباره جایگاه امام حسین (ع) بیان فرمود اولین بار در میهن فال | مرجع سرگرمی و فال و طالع بینی پدیدار شد.

کسانی که در روز قيامت آتش بر آنها حرام است؟

کسانی که در روز قيامت آتش بر آنها حرام است؟

پيامبر خدا (ص) فرمود: آيا به شما خبر ندهم از كسى كه فرداى قيامت آتش بر او حرام است؟ گفته شد: آرى يا رسول الله، فرمود: فروتن، ملايم، نزديك و آسان‏گير.

متن حدیث:

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص أَ لَا أُخْبِرُكُمْ بِمَنْ تَحْرُمُ عَلَيْهِ النَّارُ غَداً قِيلَ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ الْهَيِّنُ اللَّيِّنُ الْقَرِيبُ السَّهْل‏.

منبع: الخصال، ج‏1، ص: 238باب خصلتهاي چهارگانه حديث 83

نوشته کسانی که در روز قيامت آتش بر آنها حرام است؟ اولین بار در میهن فال | مرجع سرگرمی و فال و طالع بینی پدیدار شد.

فضیلت و اعمال ماه شعبان

فضیلت و اعمال ماه شعبان

شعبان ماه بسیار شریفی است، و به حضرت سید انبیا(ص) منتسب می‌باشد، و آن حضرت همه این ماه را روزه می‌گرفت، و روزه آن را به ماه رمضان متّصل می‌نمود،‌ و می‌فرمودند شعبان ماه من است، هر که یک روز از این ماه را روزه بدارد، بهشت بر او واجب می‌شود.

از امام صادق(ع) روایت شده است: چون ماه شعبان می‌رسید حضرت زین‌العابدین(ع) اصحاب خود را جمع می‌کرد و می‌فرمود: ای اصحاب من، می‌دانید این چه ماهی است؟ این ماه شعبان است.

حضرت رسول(ص) می‌فرماید شعبان ماه من است، پس در این ماه برای جلب محبّت پیغمبر خود، و برای تقرّب به سوی پروردگار خویش،‌ روزه بدارید،‌ به خدایی که جان علی‌بن الحسین(ع) به دست قدرت اوست، سوگند یاد می‌کنم از پدرم حسین‌بن علی(ع) شنیدم که فرمود: از امیرالمؤمنین(ع) شنیدم هر که شعبان را برای جلب محبّت پیامبر، و تقرّب جستن به سوی خداوند روزه بدارد خداوند او را دوست بدارد، و در روز قیامت به کرامتش نزدیک نماید، و بهشت را بر او واجب گرداند. شیخ از صفوان جمّال روایت کرده است.

امام صادق(ع) به من فرمود: کسانی را که پیرامون و اطراف تو هستند به روزة شعبان وادار کن. گفتم: فدایت شوم، مگر در فضیلت آن چیزی می‌بینی؟ فرمود: آری رسول خدا(ص) هرگاه هلال شعبان را می‌دید، به منادی دستور می‌داد تا در مدینه ندا کنند: ای اهل مدینه، من از جانب رسول خدا(ص)‌ به سوی شما ارسال شده‌ام، آن حضرت می‌فرماید: آگاه باشید، به درستی که شعبان ماه من است، خدا رحمت کند کسی را، که مرا در ماه من یاری کند،‌ یعنی روزه بدارد آن را،‌ سپس امام صادق(ع) چنین گفت: امیرالمؤمنین(ع) می‌فرمود: از هنگامی که شنیدم منادی رسول خدا(ص) در شعبان ندا داد، روزة شعبان از من فوت نشد، و تا زمانی که زنده هستم به خواست خداوند از من فوت نخواهد شد. پس می‌فرمود: روزة دو ماه شعبان و رمضان مایة توبه و آمرزش خداست.

اسماعیل‌بن عبدالخالق روایت کرده است: نزد امام صادق(ع) بودم، ذکر روزة شعبان به میان آمد، حضرت فرمود: در فضیلت روزة شعبان چنین و چنان است، تا جایی که انسان مرتکب قتل حرام می‌شود، پس چنانچه شعبان را روزه بدارد، این روزه به او سود می‌رساند،‌ و به خواست خداوند آمرزیده می‌شود!

بعضی از اعمال مشترک این ماه:

اوّل: هر روز هفتاد مرتبه بگوید: «أًستَغفِرُاللهَ وَ أَسأَلُهُ التَّوبَهَ»

دوم: هر روز هفتاد مرتبه بخواند: «أَستَغفِرُاللهَ الَّذی لا إِلهَ إِلاّ هُوَ الرَّحمنُ‌ الرَّحیمُ الحَی القَیومُ وَ أَتُوبُ إِلَیهِ». در بعضی روایات «الحی القَیومُ» پیش از «الرَّحمنُ الرَّحیمُ» است، و عمل به هر دو خوب است. و از روایات استفاده می‌شود، که بهترین دعاها و ذکرها در این ماه استغفار است، و هر که در هر روز این ماه هفتاد مرتبه استغفار کند، مانند این است که در ماه‌های دیگر هفتاد هزار مرتبه استغفار نماید.

سوّم: در این ماه صدقه بدهد،‌ گرچه نصف دانة خرمایی باشد، تا حق‌تعالی بدن او را بر آتش دوزخ حرام کند. از امام صادق(ع) نقل شده است که از وجود مبارک ایشان دربارة فضیلت روزة رجب سؤال کردند؟ فرمود: چرا از روزة شعبان غافل هستید؟ راوی عرض کرد: یابنَ رسول‌الله کسی که یک روز از شعبان را روزه بدارد، چه ثوابی دارد؟ فرمود: به خدا سوگند بهشت پاداش آن است، عرض کرد یابنَ رسول‌الله بهترین اعمال در این ماه چیست؟ فرمود: صدقه و استغفار، هر که در ماه شعبان صدقه دهد حق‌تعالی آن را رشد و نموّ دهد همان‌گونه که یکی از شما بچّه شترش را رشد می‌دهد، تا آن که در قیامت، در حالی که به اندازة کوه احد شده باشد به صاحبش باز گردد.

چهارم: در تمام این ماه هزار مرتبه بگوید: «لا إِلهَ إِلَّا اللهُ، وَ لا نَعْبُدُ إِلّا إیاهٌ مٌخْلِصینَ لَهُ الدّینَ وَ لَوْ کَرِهَ الْمُشْرِکُونَ؛ معبودی جز خدا نیست، و نپرستیم جز او را، در حالی که دین را برای او خالص کردیم، گرچه مشرکان را خوش نیاید».این ذکر پاداش بسیاری دارد، از جمله اینکه در نامة عملش عبادت هزار ساله بنویسند.

پنجم: در هر پنجشنبة این ماه دو رکعت نماز بجا آورد، در هر رکعت پس از سورة «حَمْد» صد مرتبه «قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ» خوانده و بعد از سلام نماز صد مرتبه صلوات بفرستد، تا حق‌تعالی هر حاجتی که در امر دین و دنیا دارد روا کند، و نیز روزة هر پنجشنبه این ماه فضیلت بسیار دارد. روایت شده است که در هر پنجشنبة ماه شعبان آسمانها را زینت می‌کنند، پس ملائکه عرض می‌کنند، خداوندا! روزه‌داران این روز را بیامرز، و دعای آنان را اجابت فرما. در خبر نبوی است: هر که روز دوشنبه و پنجشنبة شعبان را روزه بدارد، حق‌تعالی بیست حاجت از حوایج دنیا، و بیست حاجت از حوایج آخرت او را برآورد.

ششم: در این ماه بسیار صلوات فرستد.

منبع: مفاتیح الجنان ترجمه حجت الاسلام والمسلمین حسین انصاریان

نوشته فضیلت و اعمال ماه شعبان اولین بار در میهن فال | مرجع سرگرمی و فال و طالع بینی پدیدار شد.

حدیث امروز: معنای غیبت و تهمت در کلام پیامبر (ص)

رسول اکرم حضرت محمد مصطفی صلی الله علیه و آله فرمودند: آیا می ‏دانید غیبت چیست؟ عرض کردند: خدا و پیامبر او بهتر می ‏دانند. فرمودند: این که از برادرت چیزی بگویی که دوست ندارد. عرض شد: اگر آنچه می‏ گویم در برادرم بود چه؟ فرمودند: اگر آنچه می‏ گویی در او باشد، غیبتش کرده ای و اگر آنچه می ‏گویی در او نباشد، به او تهمت زده ‏ای.

متن حدیث:

هَلْ تَدْرُونَ مَا الْغِیبَةُ قَالُوا اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ ذِکْرُکَ أَخَاکَ بِمَا یَکْرَهُ قِیلَ أَ رَأَیْتَ إِنْ کَانَ فِی أَخِی مَا أَقُولُ قَالَ ص إِنْ کَانَ فِیهِ مَا تَقُولُ فَقَدِ اغْتَبْتَهُ وَ إِنْ لَمْ یَکُنْ فِیهِ فَقَدْ بَهَتَّه‏.

پینوشت: مجموعه ورام ج 1، ص 118

نوشته حدیث امروز: معنای غیبت و تهمت در کلام پیامبر (ص) اولین بار در میهن فال | مرجع سرگرمی و فال و طالع بینی پدیدار شد.

حدیث امروز: سخن پیامبر (ص) درباره فواید حیا

پیامبر اکرم حضرت محمد مصطفی صلی الله علیه و آله فرمودند: اما شاخه های حیا عبارتند از: نرمش، مهربانی، در نظر داشتن خدا در آشکار و نهان، سلامت، دوری از بدی، خوشرویی، گذشت، بخشندگی ، پیروزی و خوشنامی در میان مردم، اینها فوایدی است که خردمند از حیا می برد. خوشا بحال کسی که نصیحت خدا را بپذیرد و از رسوایی خودش بترسد.

متن حدیث:

قال الرسول صلی الله علیه و آله و سلم: أمَّا الحَیاءُ فَیَتَشَعَّبُ مِنهُ اللِّینُ، و الرّأفَةُ، و المُراقَبَةُ للّه فِی السِّرِّ و العَلانیَةِ، و السَّلامَةُ، و اجتِنابُ الشَّرِّ، و البَشاشَةُ، و السَّماحَةُ، و الظَّفَرُ، و حُسنُ الثَّناءِ عَلَی المَرءِ فِی النّاسِ، فَهذا ما أصابَ العاقِلَ بِالحَیاءِ، فَطُوبی لِمَن قَبِلَ نَصیحَةَ اللّه و خافَ فَضیحَتَهُ؛

پینوشت: «تحف العقول، صفحه 17»

نوشته حدیث امروز: سخن پیامبر (ص) درباره فواید حیا اولین بار در میهن فال | مرجع سرگرمی و فال و طالع بینی پدیدار شد.

آیا نذر زن بدون اجازه شوهر قبول است؟

آیا نذر زن بدون اجازه شوهر قبول است؟

نظر مراجع عظام تقلید درباره‌ی نذر زن بدون اجازه‌ی شوهر، مختلف بوده و به شرح ذیل است:

1- آیات عظام امام خمینى، گلپایگانی، اراکی، خامنه‏ اى، شبیری و نورى؛ آیت‏اللّه شبیری: نذر زن، بدون اجازه شوهر، باطل است.[1]

2- آیات عظام خویی، فاضل، مکارم؛ نذر زن اگر مزاحم حقوق شوهر باشد، بى‌‌اجازۀ او باطل است.[2]

3- آیات عظام صافی، سیستانى، وحید خراسانی؛ اگر نذر زن مزاحم حقوق شوهر باشد، بدون اذن او [در همه حالات‏] باطل است و بنابر احتیاط واجب در اموال خودش نیز (غیر از حج، زکات، صله رحم و احسان به پدر و مادر) با اذن شوهر نذر کند.[3]

4- آیت الله تبریزی؛ اگر شوهر از نذر کردن زن جلوگیرى نماید، زن نمى‌تواند نذر کند، مگر این‌که وفای به نذرش مُنافى با حقّ شوهر نباشد.[4]

5- آیت‏ الله بهجت: نذر زن بدون اجازۀ شوهر بنابر احتیاط واجب وضعاً منعقد مى‌‌شود.[5] (یعنی هر چند جایز نیست، اما صحیح است).

فلسفه حکم

درباره‌ی دلیل مسئله‌ی فوق باید گفت، با توجه به این‌که این مسئله‌ی یک امر تعبدی است، دلیل شرعی آن‌را باید بین روایات و احادیث امامان معصوم(ع) جست‌وجو کرد. و مستند فتوای اکثر فقها در این‌باره، حدیثی است از امام صادق (ع) که در ذیل به آن اشاره می‌‌شود:

امام صادق(ع) می‌فرماید: «زن حقّ ندارد بدون اجازۀ همسرش بنده آزاد کند، یا برده‌اش را تدبیر کند، یا چیزى به کسى ببخشد و یا نذر کند در مال مخصوص خودش، مگر در انجام حج یا زکات واجب یا نیکى به پدر و مادرش یا بخششى به خویشانش».[6]

بسیارى از فق ها این نهى را دلیل بر شرطیت اذن شوهر در این امور دانسته‌اند و فتوا داده‌اند که بدون اذن شوهر، نذر و امثال آن باطل است.[7]

دلیل این موضوع شاید آن باشد که چون مدیریت خانواده با مرد است، زن با آن‌که حق خرید و فروش و تصرف در اموال خویش را دارد، اما در امور مستحبی چون نذر بهتر است که هماهنگی لازم با شوهر انجام شود تا دلگیری از این سبب به وجود نیاید.

بنابراین نذری که هزینه‌های مالی دارد، از امور مستحب است و خداوند، یکی از شرایط استحباب را هماهنگی با شوهر دانسته تا به دلیل یک عمل مستحب، روابط خانوادگی خدشه دار نشود.

به هر حال بانویی که تصمیم جدی داشته نذر مستحبی انجام دهد اما تنها به دلیل مخالفت شوهر از آن منصرف شده است، پاداش نذر را خواهد برد و به همین دلیل، آسیبی معنوی به زن وارد نخواهد شد.

البته همان‌طور که در بیان فتاوای مراجع تقلید گذشت، برخی از فقها، به استناد این‌که مرد فقط می‌تواند زن را از اموری که با حق همسری وی منافات دارد، منع کند، اطلاق روایت فوق را نپذیرفته‌ و نذر زن را در اموری که مزاحم حق شوهر نباشد؛ صحیح دانسته‌اند، هر چند او از همسرش اجازه نداشته‌ باشد.

منابع:

[1] آیات عظام امام خمینى، گلپایگانی، اراکی، خامنه‏اى، شبیری و نورى؛ آیت‏اللّه شبیری:(ولى بنابر احتیاط حتّى در صورت نهى شوهر به نذر عمل شود)؛ خمینى، سید روح اللّٰه موسوى، توضیح المسائل (محشّٰى – امام خمینى)، ج‌2، ص 611، م 2644، دفتر انتشارات اسلامى، قم، چاپ هشتم، 1424ق.

[2] آیات عظام خویی، فاضل، مکارم؛ (آیت الله مکارم: و اگر مزاحم نباشد احتیاط مستحبّ آن است که با اجازۀ او باشد)؛ همان.

[3] آیات عظام صافی، سیستانى، وحید خراسانی؛ همان؛ وحید خراسانى، حسین، توضیح المسائل، ص 553، م 2708، مدرسه امام باقر، قم، نهم، 1428ق.

[4] آیت الله تبریزی؛ توضیح المسائل (محشّٰى – امام خمینى)، ج ‌2، ص 611، م 2644.

[5] آیت‏اللّه بهجت؛ همان.

[6] الْحَسَنُ بْنُ مَحْبُوبٍ عن عبدالله بن سنان عن أبی عبدالله (ع): «لیس للمرأة مع زوجها أمر فی عتق و لاصدقة و لاتدبیر و لاهبة و لانذر فی مالها إلا بإذن زوجها إلا فی حجٍ أو زکاة أو برّ والدیها أو صلة قرابتها». ر. ک: طوسى، ابو جعفر، محمد بن حسن، تهذیب الأحکام، ج‌8، ص 257، ح 935، دار الکتب الإسلامیة، تهران، چهارم، 1407ق؛ قمّى، صدوق، محمّد بن على بن بابویه، من لا یحضره الفقیه، دفتر انتشارات اسلامى، قم، چاپ دوم، 1413ق.

[7] جمعى از مؤلفان، مجله فقه اهل بیت علیهم السلام (فارسى)، ج ‌16، ص 180، مؤسسه دائرة المعارف فقه اسلامى، قم، چاپ اول.

نوشته آیا نذر زن بدون اجازه شوهر قبول است؟ اولین بار در میهن فال | مرجع سرگرمی و فال و طالع بینی پدیدار شد.

حدیث امروز: یک پند حکیمانه از امام علی (ع) در مذمت عیب جویی

امیرالمومنین امام علی علیه السلام فرمودند: ای بنده خدا! در خرده گیری از گناه کسی شتاب مکن؛ زیرا چه بسا که او آمرزیده شده باشد و در مورد خویش، به گناه کوچکی که کرده ای، ایمن مباش؛ زیرا شاید که به سبب آن عذاب شوی.

پس، هر یک از شما از دیگری عیبی بداند، نباید به خرده گیری از او بپردازد ؛ زیرا می داند که خود نیز عیبی دارد و باید شکر این موهبت که عیبهایی که در دیگران هست در او نیست، وی را به خود مشغول دارد [و از عیب جویی دیگران باز ایستد].

متن حدیث:

عنه علیه السلام: یا عَبدَ اللّه، لا تَعجَلْ فی عَیبِ أحَدٍ (عَبدٍ) بِذَنبِهِ فلَعَلَّهُ مَغفورٌ لَهُ، و لا تَأمَنْ عَلی نَفسِکَ صَغیرَ مَعصِیَةٍ فلَعَلَّکَ مُعَذَّبٌ عَلَیهِ، فَلْیَکفُفْ مَن عَلِمَ مِنکُم عَیبَ غَیرِهِ لِما یَعلَمُ مِن عَیبِ نَفسِهِ، وَ لْیَکُنِ الشُّکرُ شاغِلاً لَهُ عَلی مُعافاتِهِ مِمّا ابتُلِیَ بِهِ غَیرُهُ

پینوشت: “نهج البلاغه، خطبه ۱۴۰”

نوشته حدیث امروز: یک پند حکیمانه از امام علی (ع) در مذمت عیب جویی اولین بار در میهن فال | مرجع سرگرمی و فال و طالع بینی پدیدار شد.

چرا امام على (ع) ترک گناه را آسان‏ تر از توبه دانسته‏ اند؟

چرا امام على (ع) ترک گناه را آسان‏ تر از توبه دانسته‏ اند؟

1- با توجه به اينكه از نظر اسلام، گناه يك نوع بيمارى است. همچنان كه امام على عليه السلام مى‏ فرمايد: « اَلذُّنُوبُ الَدّأُ وَ الدَّوأُ اَلاْ ِسْتِغْفارُ وَ الشِّفأُ أنْ لا تَعُودَ، گناهان درد هستند و داروى آن استغفار است و شفاى اين بيمارى آن است كه ديگر به گناه بازنگردى» (1)

در جاى ديگر درباره شهوات مى ‏فرمايد: « شهوات دردهاى كشنده‏ اى است كه بهترين داروى آن خوددارى و صبر است» (2)

و از طرفي هم امروزه ثابت شده كه پيشگيرى از بيمارى به مراتب آسان‏تر و كارسازتر از درمان است، بطوري كه، متخصصان امر بهداشت و درمان، همواره بر پيشگيرى از بيمارى تأكيد كرده، هزينه ‏هاى زيادى را براى اين امر اختصاص داده‏ اند. لذا اين قاعده در مورد بيمارى روحى نيز صادق است! و شايد براين اساس امام على عليه السلام فرموده اند: « تَركُ الذَّنبِ أهوَنُ مِن طَلَبِ التّوبَة، ترك گناه از توبه آسان‏تر است» (3)

2- نكته ديگري هم كه مي توان از اين فرمايش استفاده كرد اين است كه حضرت با چنين حديثي مى ‏خواهد به همه پيام دهد كه به بهانه توبه، جسورانه معصيت نكنند، زيرا توبه كردن كار ساده‏ اى نيست بلكه، رهايى از گرداب مهلك گناه و رسيدن به ساحل نجات، بسيار مشكل است، به‏ ويژه اگر گناه، براى انسان به صورت يك عادت در آمده ‏باشد.

زيرا توبه كردن و قبول شدن آن، شرايطى دارد كه دستيابى بر آن با دشوارى همراه است، به ‏خصوص اگر حقى از مردم ضايع شده باشد كه از آن به «حق الناس» ياد مى‏ شود. توبه در گرو رضايت صاحب حق است. چه بسا اين امر در مواردى با مشكل روبه ‏رو شود.

3- به علاوه اينكه؛ هر چند توبه، گناه را محو مى‏ كند اما شخص تائب حتى پس از توبه، صفاى باطنى روحانى و نور خالص فطرى (كه قبل از انجام گناه داشت) برايش باقى نمى‏ ماند! درست مانند صفحه كاغذى را كه اگر سياه كنند و باز بخواهند جلا و صيقل دهند، به حالت پاكى و درخشندگى اوّلى برنمى‏ گردد، يا چينى شكسته را اگر درست كنند، باز حالت اوّل را مشكل است پيدا كند. همچنان كه خيلى فرق است ميان دوستى كه در تمام مدت عمر با صفا و خلوص با انسان رفتار كند، يا دوستى كه خيانت كند و پس از آن، عذرخواهي نمايد طلب عفو كند.

پی نوشت ها:

(1) مستدرك الوسائل، ج 12، ص 129

(2) غرر الحكم، ج 2، ص 72

(3) كافي، ج8، ص384 و نهج ‏البلاغه، قصار 170

(منبع پاسخ: كتاب توبه تولدي دوباره ؛ محمد سبحاني نيا)

نوشته چرا امام على (ع) ترک گناه را آسان‏ تر از توبه دانسته‏ اند؟ اولین بار در میهن فال | مرجع سرگرمی و فال و طالع بینی پدیدار شد.